Al sinds 2008 verzorgt Bibliotheek Zoetermeer literaire
introducties bij films van Cine Utopia die gebaseerd zijn op boeken. “Ik vond
het boek beter dan de film” is een veel gehoorde uitspraak. Mijn inziens een
per definitie irrelevantie conclusie want een artistiek medium moet je altijd
binnen de eigen context beoordelen. In mijn lezingen zul je een dergelijke
uitspraak dan ook niet horen. Wel probeer ik altijd te onderzoeken in hoeverre
een boekverfilming geslaagd is en het antwoord op die vraag is nooit eenduidig.
Het is de context waar het om gaat. Achter mijn onderzoek gaat meer tijd schuil
dan je denkt: gemiddeld tien uur. Het grappige is dat boekverfilmingen bijna
altijd geslaagd zijn. Tenminste als je de context kent! Voor mijn research kan
ik een film soms best matig vinden maar na al het onderzoek ben ik bijna altijd
positief gestemd. Het helpt je als kijker namelijk om de keuzes die
filmmakers hebben gemaakt beter te
begrijpen.
Deze week deed ik de inleiding bij Breakfast at Tiffany’s.
Bij deze film vond ik het extra leuk om te vertellen over de literaire
achtergronden want van de ongeveer 90 bezoekers in de zaal was er maar één
iemand die de novelle van Truman Capote had gelezen. Wie had door dat Audrey
Hepburn bij geen enkele film zo onzeker is geweest als bij deze omdat ze
zichzelf eigenlijk veel te introvert vond in vergelijking bij het extraverte
personage van Holy Golightly? Holy Golightly is altijd het favoriete personage
van de auteur geweest maar wie begreep dat dat ook niet zo gek is als je de
biografie van de auteur kent en bedenkt dat Holy min of meer de levensfilosofie
van Capote in praktijk bracht? Holy’s hele leven was een uiting van vrijheid en
acceptatie van menselijke afwijkingen, haar eigen en die van anderen. De enige
zonde die ze erkende was schijnheiligheid en ook daarin leek ze als geen ander
op haar creator Capote.
